سلام به همه ی دوستان خوبم 

 

 امروز اومدم که هم حامل خبر بدی باشم    و هم خبر خوبی   . حالا توضیح میدم زیاد

 

عجله نکنید. امسال رو با نگرانی و اضطراب و غم و اشک و عشق و دوستی و خواستن  و

 

نخواستن و بودن و نبودن شروع کردم . اگه گفتم نگرانی و اضطراب و اشک و عشق و دوستی

 

و خواستن و بودن و بخاطر اینکه باید به همگی بگم من بالاخره نامزدم کردم  و دارم ازدواج میکنم

  
حالا باید کلمات غم و اشک و نبودن و نخواستن رو معنی کنم و اون اینه که با عرض تاسف باید

 

از کنار همگی شما برم ؛خیلی ناراحت شدم و حسابی اشک ریختم اما می دونم خواسته ی

 

شما دوستان خوبم داشتن زندگی راحتی برای منه پس خواهش می کنم که برای من و همسرم

 

دعا کنید و هرچند که دیگه شاید نباشم اما این نبودن رو نمیخوام اما باید این راهی رو که انتخاب

 

کردم و ادامه بدم. من میخوام  بهترین زن برای شوهرم باشم و بهترین دوست برای همگی شما

 

وبلاگ نویسان و خوانندگان وبلاگم . اما تصمیم گرفتم که نوشتن رو ادامه ندم و با همسرم توی

 

راه زندگی مشترک هم قدم و هم نفس بشم و کم کم توی این وبلاگ جای پای من محو میشه

 

و فکر کنم که همش خاطره میشم امیدوارم که خاطره ای شیرین برای همگی شما باشم. برای

 

من و همسرم دعا کنید و بدونید که تک تک شما رو هیچ وقت فراموش نمیکنم. ابر دلم کم کم

 

شروع به بارش کرده و نم نم اشکام از چشمام جاری شده و سکوت و بغضم با هم آمیخته شده

 

میخوام بگم که همگی شمایی که تا الان منو همراهی کردید رو دوست دارم و شاید این آخرین

 

مطلبی باشه که آپ میکنم و شاید هم نباشه اما زندگی رو شایدها و بایدها میسازه و من

 

میخوام که توی این شایدها و بایدها موفق باشم و راهی به سوی آینده ای روشن رو با کمک 

 

همسرم ادامه بدم.

 

نمی دونم چجوری ازتون تشکر کنم بابت کمک هایی که بهم کردین و تو این مدت تحملم کردین .

 

اسم نمیارم که خدایی نکرده اسم کسی از قلم بیافته و من شرمندش بشم  تنها کاری که

 

میتونم براتون انجام بدم اینکه برم حرم و برای تک تک تون دعا کنم. هیچ کدومتونو فراموش

 

نمی کنم دوستتون   دارم و از ته قلبم براتون آرزوی خوشبختی می کنم. 

 

به امید موفقیت همگی شما دوستان عزیزم در تمام مراحل زندگی . من و عشقم محتاج دعای

 

شما همیشه هستیم. خدا پشت و پناه همگی ما باشه. دوستتون دارم و همیشه به یادتون

 

خواهم بود.

 

 

 

خب حالا بریم سر کادویی بچه ها

 

این عکسها رو برام فرستادن که تو وبلاگ بزارم . دستشون درد نکنه . یکیشو بالا گذاشتم .

 

اینم بقیه ش ...

 

                                               این منم    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اینم نامزدمه که رو قلبش اسم منو نوشته  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                        

 

 

 

 

خوب اینکه معلومه . یکیش منم و اون یکی هم عشقمه   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اینم اولین غذایی که می خوام به همسرم بدم 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خب اینا کادویی بچه ها بود . حالا نوبتی هم که باشه . نوبته عروس خانومه  

 

حالا کادوی خودم این عکس بهمراه شعر زیر تقدیم به همسر عزیزم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تو با قصیده و غزل ، چه با ترانه آمدی

برای من که عاشقم ، چه عاشقانه آمدی

 

بگو بهار بگذرد ، چه باک اگر خزان رسد

بمان بمان بهار من ، که جاودانه آمدی

 

تو از بهار شبنمی ، تو معنی شگفتنی

به لحظه های غربتم ، چه مومنانه آمدی

 

سکوت من شکسته ای ، کنار من نشسته ای

میان گریه های من ، چه بی بهانه آمدی

 

به خلوت غریب دل ، به شام تار بی کسی

چه بی خبر رسیده ای ، چه شاعرانه آمدی

 

به لحظه لحظه های غم ، هوای شادمانه ای

صداقتم نثار تو ، که صادقانه آمدی

 

 

 

 

خب حالا نوبتی هم که باشه نوبت خداحافظیه . نمی دونم چجوری ازتون خداحافظی کنم . فقط می تونم

 

بگم که ممنون از همتون،که تو این مدت مثل خواهر و برادر بودید برام . دست خدا سپردمتون . دعام کنید که

 

خیلی محتاجم . اگه بدی و  کم لطفی از طرف من دیدید، به بزرگیه خودتون ببخشید . موفق و موئد باشید در هر کجا که هستید  

.

.

.

.

.

.

.

.

.

به امید بهار آرزوهایتان    


 

نوشته شده توسط نگار در سه شنبه 14 فروردین1386 ساعت 16:36 موضوع | لینک ثابت